Ode aan Colin

Mijn naam is Jessica, maar dat hoef ik jullie niet te vertellen. Wie Colin zegt, zegt Jessica. Wie Jessica zegt, zegt Colin. Vier handen op één buik. Toen Colin één jaar en bijna twee maanden oud was, werd ik geboren. En vanaf dat moment waren we vriendjes. We groeiden samen op. We hadden dezelfde problemen. En we wisten dat we er nooit alleen voor stonden. We hadden elkaar.

Onze jeugd verliep niet geheel ‘vlekkeloos’. Onze moeder stond er al heel vroeg alleen voor, wat ze overigens fantastisch deed. Maar daardoor, voelde Colin waarschijnlijk onbewust een soort verantwoordelijkheid om voor ons te zorgen. Voor mij, als kleine zusje. En door een beetje op mij te letten, hielp hij mijn moeder ook een handje.

De puberteit was ook een heftige fase in het leven van mijn broer. We waren op ons tiende en negende levensjaar van de stad met veel vriendjes, verhuisd naar een boerengat. Nieuwe vrienden maken ging moeizaam, we voelden ons de buitenbeentjes van dat dorp.

Colin kwam op z’n veertiende uit de kast. Hij werd daardoor erg gepest en de dorpse mentaliteit: ‘doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg’, hielp daar ook niet aan mee. Hij kon zichzelf niet zijn en besloot om op 17 jarige leeftijd al op kamers te gaan in Tilburg.

Toen leek het beter te gaan met Colin. Hij kreeg veel vrienden, zijn werk en opleiding ging goed. Hij kreeg een vaste relatie. En hij had het ook goed, dat weet ik zeker. Maar diep van binnen zat nog steeds dat onzekere en beschadigde jongetje.

Op 26 april 2019 besloot mijn lievelingsbroer, mijn tweelingziel, mijn vriend, Colin, uit het leven te stappen. En ondanks dat het me kapot maakt van verdriet, kan ik het begrijpen. Hij vond het genoeg geweest, hij had genoeg gezien van het leven.

Mensen die Colin niet heel goed of lang kennen, zullen het misschien niet begrijpen. Dat vind ik niet heel raar. Colin had een soort muur om zich heen, zelfbescherming. Hij liet het topje van de ijsberg zien. En dat topje was altijd heel vrolijk, ambitieus, positief, een levensgenieter. Hij kon zich best kwetsbaar opstellen. Maar zijn échte pijn en gevoelens kwamen niet gauw aan het licht. Die hele berg, onder de zeespiegel, dat is de reden dat hij deze immens grote keus wilde maken.

Colin en ik lijken erg op elkaar. Van buiten, maar vooral van binnen. Zoals ik hierboven al in een notendop heb geschreven, hebben we ongeveer dezelfde kindertijd gehad. En omdat we zo veel op elkaar lijken, weet ik wat voor een impact dit heeft gehad op ons leven.

Naast onze gelijkenissen hadden we ook een hele speciale band. Een connectie die heel diep ging, op onbewust niveau. Het is moeilijk om te omschrijven maar we voelden elkaar. We wisten hoe het met elkaar ging zonder daar over te hoeven praten. Een soort tweelingband.

Ik kan me zó goed voorstellen hoe hij zich gevoeld heeft. En ik begrijp echt waarom hij er uit is gestapt. Er is niet één reden voor aan te wijzen. Dit is een levenslang proces geweest en vroeg of laat was dit gebeurd. Hij was een oude ziel, een beschadigde jongeman en hij zag niets meer in de toekomst. Het voelde voor hem goed en de enige juiste beslissing om ermee te stoppen. Hij had genoeg gezien in het leven, hij wilde niet meer hier zijn maar ergens anders.

Ik ben niet boos op Colin. Ik heb geen onbegrip. Dat maakt het allemaal makkelijker om het te accepteren en te verwerken. Maar moeilijk vind ik het wel. De gedachte dat onze band altijd blijft bestaan en dat hij nog steeds bij me is, troost me. Ook ben ik vooral dankbaar, dat ik 26,5 jaar heb mogen doorbrengen met mijn lieve broer. Hij heeft veel vreugde gebracht en stond altijd voor me klaar. Ik ben trots op hem. Ik ben trots op Colin hoe hij het leven heeft geleefd tot en met het einde. En ik heb respect voor hem dat hij nu voor zichzelf heeft gekozen, eindelijk.

Disclaimer: Ik wil hier in dit verhaal niemand voor het hoofd stoten of een schuldgevoel aanpraten. Ieder is verantwoordelijkheid voor zijn of haar leven en krijgt nu eenmaal te maken met tegenslagen. Het is je eigen verantwoordelijkheid hoe je daar mee om gaat.

6 gedachten over “Ode aan Colin”

  1. Wat mooi… oprecht… maar ook heel verdrietig. De Colin die ik nog steeds in mijn hoofd (en in mijn hart) heb is dat kleine mannetje dat zijn zusje kusjes geeft. Vrolijk en toen al verlegen. Er zat geen kwaad in. Wat keek ik er naar uit om op te passen! De verlegen en lieve Colin en de grappige en ook lieve Jessica. Ik vind het zo knap van je dat dit allemaal op deze manier kan uiten, dat je niet boos bent, dat je zijn situatie begrijpt. Ikzelf heb altijd gezegd dat ik het niet zou begrijpen en boos zou worden… tot het onze Colin overkwam, geen moment ben ik boos geweest… ineens waren mijn vooroordelen weg… niet meer relevant.. ik voel verdriet… ik vind het erg voor je moeder, voor jou, voor Lisa, voor Noud en Morris… en voor iedereen, want de wereld verdiende Colin. Maar net als zijn naasten zal ik zijn keuze accepteren.
    Jessica… hij had zich geen betere soulmate kunnen wensen … je hebt zijn wereld mooi gemaakt. Hopelijk kan je je gevoelens ook een plaatsje geven zodat je door kan en ondanks het grote gemis kan genieten van je gezin, van jezelf, want de wereld verdient ook jou.
    Trots op je 😘

    Like

  2. Hi Jessica, wat een mooie kalme uitleg bijzonder dat je het zo uitlegt en deelt. Ik ken jullie van het begin van jullie avontuur een hele lieve warme familie. Ik wens jullie heel veel liefde en sterkte toe.
    Knuffel Eva (oude buurmeisje)

    Like

  3. Lieve Jessica…wat een intens liefdevol stuk schrijf je over je mooie bijzondere en zo geliefde broer…
    Ik was gehecht aan Colin …ik vind het moeilijk te geloven dat ook wij hem voor altijd moeten missen…. toch mis ik hem liever dan de mogelijkheid dat ik hem nooit gekend zou hebben!!💙

    Liefs Nellie

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s